Elife Biçer-Deveci

Στην Ελβετία, φέτος, οι πρωτοβουλίες σε διάφορα καντόνια για την απαγόρευση της μαντίλας ή τον περιορισμό ενδυμάτων που υποδηλώνουν θρησκευτική ταυτότητα σε δημόσιους χώρους έχουν επανέλθει στην ημερήσια διάταξη. Η πρόσφατη συζήτηση στο Άαργκαου καταδεικνύει σαφώς αυτό το μοτίβο. Αν και ο στόχος φαίνεται να είναι ένας λεγόμενος «γενικός» κανονισμός, το πραγματικό επίκεντρο της πολιτικής και κοινωνικής συζήτησης είναι οι μαντίλες των Μουσουλμάνων γυναικών… Αυτή η πολιτική, που διαμορφώνεται μέσω της γλώσσας της «προστασίας», δεν διευρύνει την ελευθερία· αντίθετα, προετοιμάζει το έδαφος για ένα καθεστώς επιτήρησης που μπορεί να στοχεύσει πρώτα τη μαντίλα και στη συνέχεια οποιονδήποτε είναι διαφορετικός.

Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)

Μετά τη συγκέντρωση μισού εκατομμυρίου ατόμων στους δρόμους την Τρίτη 6 Οκτωβρίου, η κινητοποίηση που ξεκίνησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες ενάντια στις ανισότητες και για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και φοίτησής τους συνεχίζεται. Στις 13 Οκτωβρίου, η κινητοποίηση περνά σε ένα νέο στάδιο: όλο και περισσότεροι κλάδοι εισέρχονται στην απεργία, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς την εξέγερση της νεολαίας και ενάντια στην καταστολή, αλλά και για να συγκλίνουν οι αγώνες ενάντια στην λιτότητα και για τη διεκδίκηση αύξησης των μισθών, των συντάξεων και των ελάχιστων κοινωνικών παροχών.

Σε κάθε περίπτωση, η προετοιμασία της Γενικής Απεργίας στις 11 Νοεμβρίου απαιτεί τη μέγιστη δυνατή ενότητα δράσης των οργανώσεων που την προκηρύσσουν, για τη δημιουργία επιτροπών σε γειτονιές, χώρους εργασίας και εκπαιδευτικά ιδρύματα σε ολόκληρο το κράτος, όπως έχουν ήδη προτείνει η Ένωση Ενοικιαστριών και άλλες συνδικαλιστικές, φεμινιστικές, οικολογικές και κοινωνικές οργανώσεις γενικότερα...Μια κινητοποίηση που δεν πρέπει να παραμείνει αδιάφορη απέναντι στην απειλή που συνιστά μια εκλογική νίκη της δεξιάς, την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε με όλη τη συλλογική μας δύναμη. Θα πρέπει όμως να το κάνουμε διεκδικώντας την αυτονομία του κινήματος, καθώς και τη διάθεσή του να συνεχίσει τον αγώνα ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά, σε οποιαδήποτε κλίμακα, πριν και μετά τις 29 Νοεμβρίου...

Η δίωξη ακτιβιστών είναι απαράδεκτη! Η επίθεση κατά της ελευθερίας του λόγου είναι εγκληματική! Ωστόσο, οι υποκριτές κυβερνώντες, την ίδια στιγμή, καταδικάζουν τις επιθέσεις της Ρωσίας κατά της ελευθερίας της έκφρασης, της δημοσιογραφίας και της δράσης της κοινωνίας των πολιτών — και στηρίζουν ακριβώς τις ίδιες πρακτικές στην Ουκρανία. Απέδειξαν για άλλη μια φορά την απόλυτη έλλειψη ντροπής τους. Εκφράζουμε την πλήρη και κατηγορηματική μας αλληλεγγύη προς τον Μαξίμ Σουμάκοφ και απαιτούμε από τις αρχές να σταματήσουν αμέσως να στοχοποιούν αυτόν τον ανεξάρτητο αγωνιστή! Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στη δίωξη των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών! Η καταπίεσή τους ωφελεί το Κρεμλίνο, δυσφημεί την Ουκρανία στα μάτια ολόκληρου του κόσμου και, πάνω απ’ όλα, αποτελεί προδοσία απέναντι σε κάθε αδάμαστο Ουκρανό εργαζόμενο.

Tom Sullivan

Η κήρυξη της γενικής απεργίας για τις 11 Νοέμβρη αποτελεί τεράστια νίκη για το κίνημα. Έχει ενισχύσει τις προσδοκίες του λαού σχετικά με το τι είναι εφικτό και πώς μπορεί να επιτευχθεί. Και το γεγονός ότι χρειάστηκαν μόλις δύο εβδομάδες από την έξωση της Μαρικάρμεν για να επιτευχθεί αυτό, δείχνει τις δυνατότητες ανάπτυξης των μαζικών κινημάτων. Η γενική απεργία είναι το πιο ισχυρό εργαλείο που διαθέτει η εργατική τάξη. Εκατομμύρια απλών ανθρώπων θα σταματήσουν συλλογικά να εργάζονται και θα προβάλουν τα ταξικά τους συμφέροντα στους εργοδότες και την κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο, οι εργαζόμενοι/ες στην Ισπανία μας διδάσκουν όλους/ες πώς να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την κρίση στέγασης.

Ο Alfons Bech, συντονιστής της συνδικαλιστικής ομάδας δουλειά του «Convoy», δήλωσε ότι η αύξηση της υποστήριξης αντανακλά δύο τάσεις: «την αυξανόμενη συνειδητοποίηση μεταξύ των συνδικαλιστών σε όλη την Ευρώπη ότι, πρώτον, τα αδέλφια τους μέσα στην Ουκρανία είναι απαραίτητοι για την αντίσταση της χώρας στον εγκληματικό πόλεμο του Κρεμλίνου και, δεύτερον, ότι τον ερχόμενο χειμώνα ο Πούτιν θα εξαπολύσει μια ολοκληρωτική επίθεση για να σπάσει αυτή την αντίσταση». Ο Bech είπε πως ο ίδιος είναι σίγουρος ότι, καθώς αυτή η πραγματικότητα θα γίνεται ακόμη πιο σαφής, ακόμη περισσότερα συνδικάτα της Ευρώπης θα υποστηρίξουν το «Convoy» ως ένα ισχυρό σύμβολο της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Σάντσεθ έφτασε στη Μονκλόα ως ηγέτης ενός πολιτικού μπλοκ που είχε καταστήσει το τέλος των εξώσεων ένα από τα σύμβολα της ρήξης με τις πολιτικές λιτότητας. Οκτώ χρόνια αργότερα, η κυβέρνησή του καταλήγει να προκηρύξει εκλογές ακριβώς αφότου η έξωση της Μαρικάρμεν ανέδειξε τα όρια αυτών των υποσχέσεων. Ή, για να το πούμε καλύτερα, ήταν όλες οι αντιφάσεις που είχαν συσσωρευτεί επί χρόνια και βρήκαν απροσδόκητα στην έξωσή της ένα όνομα, ένα πρόσωπο και ένα γεγονός ικανό να μετατρέψει την ατομική δυσαρέσκεια σε συλλογική δύναμη. Διότι, όπως υπενθύμιζε ο Μπενσαΐντ, η ιστορία παραμένει ανοιχτή και τα γεγονότα έχουν την κακή συνήθεια να έρχονται σε ακατάλληλη στιγμή, όταν κανείς δεν τα περιμένει.

Το βασικό ζήτημα για τον κόσμο της εργασίας είναι να ενωθεί, μέσω της απεργίας, με το κίνημα των μαθητών λυκείου. Όπως έκαναν οι εργαζόμενοι στον τομέα της εκπαίδευσης και οι συνδικαλιστές από τις 6 Οκτωβρίου, σε αλληλεγγύη προς τους νέους και για τα αιτήματά τους. Στις 8 Οκτωβρίου, στους δρόμους μαζί με τους νέους, για το μέλλον τους, για το δικό μας μέλλον. Ας είμαστε κάθε μέρα κοντά στους μαθητές και τις μαθήτριες του λυκείου για να υποστηρίξουμε την οργάνωσή τους και να αντισταθούμε στην καταστολή. Ας οργανώσουμε επίσης κινητοποιήσεις που θα συγκεντρώνουν κόσμο εκτός των ωρών εργασίας, κάνοντας την 17η Οκτωβρίου ένα σημείο στήριξης για να ενώσουμε τα κοινωνικά αιτήματα και τον αγώνα κατά του ρατσισμού. Αλλά ας μην περιμένουμε την 17η: αυτή η εξέγερση μπορεί να αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων, εξαρτάται από όλους μας να την επεκτείνουμε από τώρα.

Ο Πέδρο Σάντσεθ ανακοίνωσε ότι προκηρύσσει πρόωρες εκλογές, οι οποίες θα διεξαχθούν στις 29 Νοεμβρίου. Η προκήρυξη των εκλογών εντάσσεται σε ένα πλαίσιο έντονων κινητοποιήσεων γύρω από το ζήτημα της στέγασης, οι οποίες έχουν προκαλέσει μια μεγάλη επανακινητοποίηση του λαού της αριστεράς και της εργατικής τάξης απέναντι σε ένα διαρθρωτικό πρόβλημα που εκδηλώνεται με όλο και πιο πιεστικό τρόπο. Αυτές οι διαμαρτυρίες κατάφεραν να μετατοπίσουν τη δημόσια συζήτηση,.. Η κυβέρνηση θεωρεί ότι αυτό το πλαίσιο είναι πιο ευνοϊκό για την εξασφάλιση εντολής στις κάλπες, παρουσιάζοντας αυτές τις εκλογές ως δημοψήφισμα που αντιπαραθέτει το προοδευτικό της πρόγραμμα στο αντιδραστικό ρεύμα.

Η Εθνική Επιτροπή του PSOL ψήφισε σχεδόν ομόφωνα υπέρ της εκλογικής υποστήριξης του Λούλα, χωρίς όμως να εγκρίνει το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Η απόφαση αυτή συνοδεύτηκε από συζήτηση σχετικά με την πρόταση — την οποία υποστήριζαν ορισμένοι στο κόμμα — για τη δημιουργία ομοσπονδίας με το PT, η οποία απορρίφθηκε από το 75% των μελών της εθνικής ηγεσίας. Μέσα από αυτές τις δύο ξεχωριστές συζητήσεις, το PSOL έδειξε ότι κατανόησε την ανάγκη για μια ουσιαστική τακτική ψήφο υπέρ της επανεκλογής του Λούλα, χωρίς να συγχέει το κόμμα με το πρόγραμμα του PT. Το PSOL έχει αφιερώσει όλη του την ενέργεια στην προεκλογική εκστρατεία του Λούλα και έχει μετατρέψει τις υποψηφιότητές του στις πλειοψηφικές και στις αναλογικές εθνικές εκλογές σε πλατφόρμα για αυτή την απαραίτητη νίκη, διατηρώντας παράλληλα την προγραμματική του ανεξαρτησία.