Από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του MES/PSOL

Το μήνυμά μας είναι απλό και πρέπει να απευθύνεται στους ανθρώπους των περιφερειών και σε όσους δεν ψήφισαν ούτε τον Λούλα ούτε τον Φλάβιο — ή απλώς δεν ψήφισαν καθόλου: είναι όλα ή τίποτα, ναι ή όχι, όσον αφορά την κατάργηση του ωραρίου εργασίας 6×1· την υπεράσπιση της ζωής των γυναικών· την αποτροπή της μετατροπής της Βραζιλίας σε προτεκτοράτο του Τραμπ· την αποτροπή της κατάρρευσης της βραζιλιάνικης οικονομίας και της επιστροφής μας στην ανέχεια· την απόφαση για το ποιος μπορεί να περιορίσει ή να καταργήσει το σχέδιο Bolsa Família· και την αντιμετώπιση όσων θέλουν να κλείσουν τα συνδικάτα και να περικυκλώσουν τα πανεπιστήμια. Πρέπει επίσης να βρούμε έναν τρόπο να αγγίξουμε τις καρδιές και τα μυαλά των εκατομμυρίων Βραζιλιάνων που είναι παγιδευμένοι στο χρέος και κρατούνται όμηροι από τα υψηλά επιτόκια και το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, ενώ παράλληλα πρέπει να αντιμετωπίσουμε, ανάμεσα στους νέους, τα ζητήματα της εκπαίδευσης, των δημοκρατικών ελευθεριών και της κλιματικής έκτακτης ανάγκης.

Howie Hawkins

Η άποψη του Ντόναλντ Τραμπ για τον τερματισμό του πολέμου της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας «εντός 24 ωρών» –όπως υποσχέθηκε τουλάχιστον 53 φορές κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας για την προεδρία– είχε πάντα να κάνει με το να αναγκάσει την Ουκρανία να υποκύψει στις απαιτήσεις της Ρωσίας για περισσότερα εδάφη, «αποναζιστικοποίηση» (αλλαγή καθεστώτος) και «αποστρατιωτικοποίηση» (ρωσική στρατιωτική κατοχή). Το πρόβλημα για τον Τραμπ ήταν η άρνηση της Ουκρανίας να παραδοθεί. Οι γραμμές του μετώπου έχουν ουσιαστικά παγώσει από τις αρχές του 2023, με την Ουκρανία να ανακτά το 2026 περισσότερο έδαφος (120 τετραγωνικά μίλια) από ό,τι οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά τις επιτυχημένες αντεπιθέσεις της στις περιφέρειες του Χάρκοβο και της Χερσώνας το φθινόπωρο του 2022.

Olivier Besancenot

Το νέο και το εκπληκτικό στην κινητοποίηση της 17ης Οκτωβρίου και στη συμμαχία που έχει σχηματιστεί είναι ότι λαμβάνει χώρα εκτός των παραδοσιακών δομών. Είχαμε ήδη δει κοινωνικές εξεγέρσεις –είτε τομεακές είτε θεματικές– που ξέφυγαν σαφώς από τον έλεγχο των οργανώσεων του εργατικού κινήματος, είτε πρόκειται για συνδικάτα, κοινωνικές οργανώσεις είτε για πολιτικά κόμματα – τα «Κίτρινα Γιλέκα», για παράδειγμα. Όμως, το να αρχίσει να πραγματοποιείται μια σύγκλιση, εκτός αυτών των οργανώσεων, μεταξύ εντελώς διαφορετικών τομέων της κοινωνίας, με την υποστήριξη και τη συμμετοχή –είτε σιωπηρή είτε ρητή– ορισμένων δομών: από όσο θυμάμαι, αυτό είναι άνευ προηγουμένου. Αυτό εξηγεί τόσο την έκπληξη που προκάλεσε στο πολιτικό κατεστημένο που βρέθηκε απροετοίμαστο, όσο και τους περιορισμούς του κινήματος όσον αφορά τη δημοκρατική οργάνωσή του.

Nouveau Parti anticapitaliste (NPA)

Μετά τη μεγάλη κινητοποίηση της 17ης Οκτωβρίου και την επικέντρωση της προσοχής στις συγκρούσεις, τις καταστροφές και τις κλοπές, επιβλήθηκαν απαγορεύσεις κυκλοφορίας σε πολλές πόλεις, όπως το Παρίσι, η Μασσαλία, η Λυών, η Τουλούζη, η Νίκαια, η Λιλ, το Μπορντό και πολλές άλλες. Αυτή η αποικιακή μέθοδος διατήρησης της τάξης έχει ως μοναδικό στόχο να αποτρέψει κάθε κινητοποίηση και να δικαιολογήσει μια ακόμη πιο βίαιη καταστολή εναντίον όσων αρνούνται να σιωπήσουν… Το NPA-l’Anticapitaliste προτείνει σε όλες τις πολιτικές, συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις που ανησυχούν για αυτή την επιταχυνόμενη καταστροφή των δημόσιων ελευθεριών να αναλάβουν από κοινού και επειγόντως ενιαίες πρωτοβουλίες για μια δημοκρατική αντίδραση.

Nicholas Liu

Η Αίγυπτος κατά τον Μεσαίωνα χαρακτηριζόταν από έντονη ταξική διαστρωμάτωση. Όταν οι βροχές δεν έρχονταν, οι πλούσιοι τρέφονταν με σιτηρά που είχαν αποθηκεύσει, ενώ οι φτωχοί, λιμοκτονώντας, έτρωγαν χόρτα. Κατά διαστήματα, οι λαϊκές μάζες ξεσπούσαν σε εξέγερση — άλλοτε με υπομνήματα και άλλοτε με πέτρες.

Diego lung

Αντιμέτωποι με μέτρα λιτότητας, τη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, τις επισφαλείς συνθήκες διαβίωσης, τον αυταρχισμό και –ιδιαίτερα στην Ευρώπη– την αντίθεση στον ταχύ ρυθμό στρατιωτικού επανεξοπλισμού, η νεολαία ξεσηκώνεται σε διάφορα μέρη του κόσμου, απορρίπτοντας την ιδέα ότι πρέπει να αποδεχτεί την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στη χώρα της, ενώ ταυτόχρονα καλείται να υποστηρίξει τις πολιτικές και στρατιωτικές ατζέντες των κυβερνήσεών της... Η επιστροφή των νέων στους δρόμους διαψεύδει όσους βιάστηκαν να προβλέψουν ότι αυτή η γενιά είχε στραφεί προς τα δεξιά. Οι ακροδεξιές κυβερνήσεις στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Λατινική Αμερική μπορεί να προσπαθούν να καθορίσουν την ατζέντα, αλλά η αντίσταση στα αντιδραστικά τους σχέδια εντείνεται, όπως και οι εκκλήσεις προς το εργατικό κίνημα να ενταχθεί στον αγώνα με το αποφασιστικό στρατηγικό του βάρος. Η τελευταία λέξη δεν έχει ειπωθεί. Ένας νέος άνεμος φυσάει από διάφορες γωνιές του πλανήτη, και είναι ο αγώνας που τελικά θα καθορίσει το πνεύμα της εποχής.

Ούτε το τόσο ριζοσπαστικό και ιστορικό γαλλικό μαζικό κοινωνικό κίνημα, ούτε εκείνα της Αλβανίας, της Ισπανίας, του Βελγίου, της Πορτογαλίας, της Ιταλίας. της Ελλάδας – και ποιος ξέρει ποιας άλλης ευρωπαϊκής χώρας – δεν είναι μόνα στον κόσμο. Χάρη σε μια πολύ ευτυχή σύμπτωση, όλα αυτά τα νεανικά, μαχητικά και ριζοσπαστικά κινήματα εμφανίζονται και ενισχύονται την ίδια στιγμή, από κοινού με εκείνο που ήδη φέρνει τα πάνω κάτω στο πολιτικό τοπίο της πρώτης παγκόσμιας υπερδύναμης, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Κατά συνέπεια, το πρωταρχικό καθήκον τους είναι προφανές: να εκμεταλλευτούν αυτή τη σπάνια ιστορική στιγμή που συνιστά ο συγχρονισμός όλων αυτών των κινημάτων...

Dave Kellaway

Σε αλλεπάλληλα τηλεοπτικά προγράμματα με πολιτικές ειδήσεις και συζητήσεις εδώ στην Ιταλία, όλοι οι αναλυτές λένε για τον «κολλητικό ιό» από τις τεράστιες διαδηλώσεις στην Ισπανία και τη Γαλλία. Εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές κινητοποιήθηκαν στις 16 Οκτωβρίου. Σε ορισμένες πλατείες των πόλεων έχουν ξεφυτρώσει κατασκηνώσεις διαμαρτυρίας και σε μερικά σημεία σημειώθηκαν μεμονωμένες συγκρούσεις με την αστυνομία. Στις 17 Οκτωβρίου, οι φοιτητές συμμετείχαν στην πανεθνική διαδήλωση κατά της ραγδαίας αύξησης του κόστους ζωής, την οποία είχε καλέσει η Γενική Συνομοσπονδία Ιταλών Εργαζομένων (CGIL) – η μεγαλύτερη και πιο προοδευτική από τις συνδικαλιστικές ομοσπονδίες. Περίπου 100.000 άτομα διαδήλωσαν στη Ρώμη, ξεπερνώντας τις επίσημες προβλέψεις.

José Soeiro

Maria Manuel Rola

Προς το παρόν, είναι αδύνατο να προβλεφθεί πώς θα εξελιχθεί το κίνημα. Το ζήτημα της στέγασης, ωστόσο, βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου, ακόμη και την ώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να επαναπροσανατολίσει τη συζήτηση προς τη «βία» ή τη νομιμότητα της κατάληψης δημόσιου χώρου με σκηνές. Έχουν σημειωθεί πρόοδοι, ιδίως κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της 17ης Οκτωβρίου, όσον αφορά τη σύγκλιση μεταξύ των διαμαρτυριών για τη στέγαση και των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Τα πολιτικά κόμματα δέχονται πιέσεις να δώσουν απαντήσεις σχετικά με τη στεγαστική κρίση, ενώ η ακροδεξιά έχει ήδη αρχίσει να υπαναχωρεί από τις δεσμεύσεις της όσον αφορά τον νέο νόμο περί μισθώσεων, ο οποίος ενδέχεται έτσι να καταψηφιστεί λόγω της λαϊκής κινητοποίησης, όπως συνέβη και με το πακέτο εργασιακών μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης.

Mario Pejovic

Εδώ και αρκετές ημέρες, οι δρόμοι των Τιράνων γίνονται πεδίο ανάπτυξης ενός κύματος αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, με τους διαδηλωτές να εμπλέκονται σε σφοδρές συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας, ενώ η αστυνομία έχει ρίξει δακρυγόνα σε χιλιάδες νεαρούς διαδηλωτές για να τους εμποδίσει να σκαρφαλώσουν στα οδοφράγματα. Οι διαδηλώσεις κλιμακώθηκαν την περασμένη εβδομάδα, όταν σε αυτές προσχώρησαν μαθητές και φοιτητές, διαμαρτυρόμενοι για την αύξηση των διδάκτρων και την καταρρέουσα υποδομή. Οι κινητοποιήσεις που ξεκίνησαν αρχικά τον Μάιο ως περιβαλλοντική διαμαρτυρία με συγκεκριμένο στόχο, εξελίχθηκαν ραγδαία σε μία από τις σοβαρότερες πολιτικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο πρωθυπουργός Έντι Ράμα κατά τη διάρκεια της θητείας του, η οποία ξεπερνά τη δεκαετία.